{reszta świata}

Dlaczego tak trudno jest być Miss Francji? Gazety, radio, telewizja gruchnęły w sobotę wieczorem jedną wiadomością: Miss Normandie ogłoszona Miss France. Francuzom szczęki opadły do ziemi: stała się bowiem rzecz nieprawdopodobna. Rzeczywistość i to, co człowiek widuje dzień w dzień na ulicach raczej nie dawały powodów...

Śniło mi się, że umarłam. Pomijając szczegóły (np. że na tamten świat przeniósł mnie ogromny potwór morski), życie pozagrobowe charakteryzowało się wszechobecnym zimnem. Postacie w długich szatach, snujące się w zaświatach pokryte były szronem. Pierwszą moją reakcją jako istoty umarłej był żal, że już nigdy nie będzie tak ciepło jak na Korsyce.

Surowe dźwięki gitar z nutką monotonii i egzystencjalnego niepokoju przy świadomości braku wpływu na koleje własnego losu. Fado codzienne, fado miłosne, fado tragiczne, wzniosłe, wreszcie - fado do bólu ludzkie.

W każdym mieście żyją dzikie koty. W dzień czujne i ostrożne, nocą wychodzą na łowy i ze świecącymi oczami przemykają to tu, to tam. Nie pogłaszczesz takiego kota, nie zbliży się do Ciebie, nie otrze o nogę. Taki kot Ci nie zaufa, bo żyje sam sobie i ludzkie pieszczoty go wcale nie interesują.

Katalonia to Barcelona (wraz ze swoim klubem FC), to pa amb tomàquet (pieczony chleb z pomidorem, czosnkiem, oliwą z oliwek oraz solą), to silne dążenia niepodległościowe (Katalończycy nie uważają siebie za Hiszpanów), to symbol osła (stojący w opozycji do znanego w świecie, agresywnego według Katalończyków, byka), to Costa Brava, to wreszcie...

Kilku rosłych mężczyzn wniosło na środek wioski ogromne naczynie wypełnione po brzegi złocistym napojem. Zaciekawieni, porzuciliśmy swoje zajęcia i ruszyliśmy zobaczyć co się dzieje. Jim Jones był poważny. Jak zwykle towarzyszyły mu kobiety. Ich twarze, spalone gujańskim słońcem, wydawały się matowe. Za chwilę mieliśmy się dowiedzieć, że...

Mormonem poligamistą trzeba się urodzić. Trzeba mieć wiele żon i wykorzystać każdą sprzyjającą chwilę na płodzenie dzieci. Należy dobrze wydać za mąż córki, a synów wychowywać na zaradnych samców. Mormońska obietnica zbawienia jest bowiem bardzo kusząca.

Warszawa, jak to kobieta, używa biżuterii. Inaczej jednak niż w przypadku płci pięknej z krwi i kości - biżuteria Warszawy jest nielegalna. Chodzi o ceramiczne ozdoby, które przykleja do różnych murów, słupów, schodków a nawet drzew NeSpoon - z wiadomych względów anonimowa działaczka streetartowa.

Butoh, zwany tańcem, to pochodzący z Japonii sposób ekspresji na pograniczu teatru i tańca właśnie. Trudno go sklasyfikować - zwłaszcza, że nie estetyka jest w nim najważniejsza, lecz przede wszystkim kontakt różnych poziomów bycia człowieka oraz energii świata. Określmy go więc subiektywnymi skojarzeniami - powiewem wiatru, światłocieniem, melancholią.

Sprawa troszkę już stara, ale warta uwagi. W Norweskiej szkole było zrobione zdjęcie klasy, która zaczęła szkolny program nauczania języków obcych. Zdjęcie ukazało się na pierwszej stronie gazety regionalnej Hadeland. Wszystko byłoby dobrze gdyby nie to, co było napisane na tablicy, a było tam "dzień dobry" w różnych językach, również po polsku...

Nie od dziś wiadomo, że granica odpowiedniości jest ruchoma. Pewnych granic nie powinno się jednak przekraczać. W moim odczuciu o braku nie tylko odpowiedniości, lecz również wyczucia i rozsądku można mówić w wypadku ostatnich wydarzeń w Czechach, gdzie problem dużej ilości gołębi zostaje rozwiązany przez ich zagazowanie.

Głęboko w peruwiańskiej dżungli, w miejscu, gdzie piękna dzika natura i plemienne wierzenia ludzi Yagua mieszają się ze współczesnym światem swoje miejsce na ziemi znalazł znany peruwiański malarz Francisco Grippa.

Dobra Nowogardzka to małe miasteczko położone 70 kilometrów od Szczecina. Jedna z wielu zapomnianych mieścin, dla większości typowa polska „dziura" bez perspektyw na przyszłość, ale dla jej mieszkańców wyjątkowe miejsce na ziemi - ukochany dom.

Elburg to małe miasteczko portowe położone na wschodzie Holandii, w prowincji Geldria. Powstało w XIV wieku. Choć nie przyciąga zbyt wielu turystów, dobrze służy swoim mieszkańcom. W pewne wakacje miałam szansę je poznać.

Symbolem potęgi i siły Inków był kamień. Najwspanialszym pomnikiem architektury tamtych czasów jest Machu Picchu. Inkowie potrafili tak dokładnie budować mury, że nawet po pięciu wiekach od ich powstania nie sposób włożyć noża pomiędzy pojedyńcze kamienie. Jakiej techniki używali do obróbki kamienia do dzisiaj nie wiadomo.